We stonden op tijd op en begonnen met inpakken. Gelukkig hadden we de dag vantevoren al het één en ander uitgezocht, dit scheelde weer wat tijd. We hadden wat kleding en handdoeken voor apart gelegd voor het weehuis indien zij iets van onze spullen konden gebruiken. Daardoor hadden we behoorlijk veel plaats in onze tassen, we hoefden dus niet te proppen. Alle bagage werd beneden verzameld in één kamer. Grethe bleef op haar kamer liggen omdat ze zich beroerd voelde. Na het ontbijt volgde het afscheid van Jasper en Lianne, zij bleven nog een paar dagen op het eiland en vertrokken naar een resort aan de oostkust.

Na het ontbijt gingen wij met Sven naar de winkel waar ze de schortjes voor de dames van Kahawa Shamba klaar zouden hebben, maar This Is Africa… de schortjes waren inmiddels wel af maar de mutsjes voor op het hoofd niet, helaas. De schortjes hebben we meegenomen en vervolgens hebben we nog wat door de straten van Stonetown gestruind en een paar souvenir-winkels bezocht. Rond 12.30 uur waren we weer terug bij het hotel en werden we naar het vliegveld vervoerd. Daar volgde het echte afscheid van Sven. Daarna moesten we onze tickets laten zien en door de douane etcetera, dit ging allemaal vrij traag. Toen was het nog even wachten op ons vliegtuig naar Dar Es Salaam. We zaten allemaal vrij gaar op het vliegveld te wachten want iedereen had last van zijn maag of was aan de race. De vlucht naar Dar Es Salaam was erg kort, ongeveer 20 minuten. Daarna was het wachten tot onze bagage in de hal aankwam en toen moesten we gaan beslissen wat we zouden gaan doen. Het was volgens mij een uur of drie toen we in Dar Es Salaam aankwamen en onze vlucht naar Amsterdam vertrok rond een uur of 23.00. Er bestaat op het vliegveld van Dar Es Salaam niet zoiets als je bagage vast inchecken, de balies (zelfs die van KLM) gaan pas twee uur voor vertrek van de vlucht open. We besluiten om de cafetaria op het vliegveld te bekijken, misschien dat we hier de komende uren nog kunnen vertoeven. Iedereen had namelijk vooral behoefte aan een hangplek, toilet in de buurt (ivm de magen) en iets te eten en te drinken. De cafetaria is oké en dus wordt onze bagage door een Masai naar boven gebracht en in de cafetaria gezet. Hier zitten we heerlijk een aantal uren, we eten wat en ik drink vooral heel veel thee. Na lang gewacht te hebben kunnen we dan eindelijk inchecken bij de balie van KLM. Dit gaat gelukkig allemaal heel erg vlot, vervolgens moeten we nog een formulier invullen bij de douane en dan is het nog wachten op het vliegtuig. Bij de gate zijn nog een aantal winkeltjes die we verkennen en waar we nog wat laatste souvenirs kopen.

En dan is het eindelijk zover, we kunnen het vliegveld in. We zitten allemaal in één rij naast elkaar. Ik zit helemaal links in de rij en Paul helemaal rechts. Helaas blijkt dat Paul langs één of ander ADHD gastje zit die helemaal niet stil zit en Paul voortdurend aanstoot, daardoor heeft Paul geen oog dicht kunnen doen ‘s nachts. Ik heb gelukkig nog best redelijk kunnen slapen. Na negen uur vliegen komen we aan op Schiphol, het is even wennen om weer in Nederland te zijn. Nadat we onze bagage hebben verzameld nemen we afscheid van Grethe en Bieke. Arnold, Jan, Yvonne, Paul en ik nemen de trein, die we mooi nog net kunnen halen. Op station Utrecht Centraal nemen we afscheid van Arnold en in ‘s-Hertogenbosch nemen we afscheid van Jan en Yvonne, zij reizen nog door naar Eindhoven.

Om 09.30 uur lopen we ineens weer in het voor ons bekende ‘s-Hertogenbosch van het station naar huis. Helaas zit de schitterende vakantie erop en mede dankzij Sven en de groep was het echt een bijzondere ervaring om nooit te vergeten.